تدبر در ساحت بیت

روز مباهله و حدیث کساء اندازه ی خود حضرت زهرا لطیف و ظریف است. اصلا فکر به اینکه بانوی دو عالم پسربچه هایش را در آغوش می کشد و با یا قرة عینی گفتن و ثمرة فوءادی خطاب کردن، قربان صدقه شان می رود برایم اندازه ی بهشت قشنگ است.جایی خواندم که زنی نوشته بود: من خودیک خانواده ام. حقیقت هم همین است. کلمه ی "خانه" یا همان بیت در قرآن مفهمومی بیشتر از آنچه در ذهن ماست دارد. خانه محل نزول رحمت است.و زن می شود ستون. که قوام این خانه به اوست. دلم نمیخواهد این تعاریف را در حضرت زهرا محدود ببینم.
یاد توصیف مصطفی مستور می افتم که در ملاحت تمام زن را به درخت طوبی تشبیه کرده بود  :"... وگفتم اما طوبی درختی است در بهشت که می گویند در هر خانه ای از اهالی بهشت یکی از شاخه های آن افتاده است."

/ 2 نظر / 21 بازدید
(فاطمه)135

طلب معجزه دارد نگاه من از دستان گره گشای تو "مادر"...