خوشا به حال دل بی شکیب بعضی ها...

بعضی هستند که وقتی می بینی شان یک حسرت شیرین می نشیند توی دلت.

مثلا در این سفر کسی را دیدیم که هر پانزده روز مشهد بود. آنهم نه با هواپیما و وسایل رفاهی. با قطار اتوبوسی و سبک ترین چمدان ممکن.

یا آن یکی که شب تولد حضرت عباس حنا می گذاشت.

یا کسی که روز تولد امام حسن ولیمه میداد.

شیرینی اش اینکه نه نذری در میان است و نه حاجاتی. فقط یه چیزی دارد بین خود و امام خودش. یک بند محکم ناگسستنی.یک "نشود فاش کسی آنچه میان من و توست"...

اللهم ارزقنا همان که می دانی

/ 0 نظر / 13 بازدید