یک چادری در ساحل بوسان کره ی جنوبی

می شناسم این آدم ها را. می شناسید اینجور آدم ها را. آدم هایی که همه موظفند درک شان کنند و خودشان از تامل و درک دیگران بی نیاز.
دیده ام این آدم ها را. دیده اید اینجور آدم ها را. که خودشان را نماد آزادی و احترام و تنویر افکار می دانند و هر که مثل خودشان نبود به آنها بی احترامی کرده است.
زیسته ام با این آدم ها. زیسته اید با اینجور آدم ها. آدم هایی که سبک زندگی شان مکتبِ "آنچه دلم میخواهد" و سیر مسیرشان "هرجور راحت ترم" و شاخصه ی ظاهر وشکل زندگی شان"هرچی مده" است.
حرف زده ام با این آدم ها. حرف زده اید با اینجور آدم ها.آدم هایی که همه مثل هم حرف میزنند.حرف هایی که اصلش را یا جایی در فیس بوک خوانده ای یا در کانالی از ماهواره گفته شده.همان شبهه ها؛ همان ایرادها؛ همان اعتراض ها؛بی هیچ خلاقیتی. آنقدر که گاهی خیال می کنی اگر این رسانه ها نبودند آنها نه تنها حرفی برای گفتن ندارند، فکری هم برای کردن نداشتند...
تهمت شنیده ام از این آدم ها.تهمت شنیده اید از اینجور آدم ها.همه ی حرف ها و حرکات و اعتقاداتان بنظرشان زشت و زننده و دیکتاتوری وار و ضد ارزش بشری و چه و چه وچه است. گویی هرجا که تو هستی، هرجا که تو در عزت و احترام هستی، داری شخصیت شان را لگد مال می کنی.
و آه...
در زیارت گاه ها دیده ام این آدم ها را...
در زیارت گاه ها دیده اید اینجور آدم ها را...
آنها که مثل مستشرق ها فقط به سبک معماری و هندسه ی رواق و صحن دلبسته اند . دلت را می سوزاند وقتی میدانی اطلاعاتش از صاحب اینجا اندازه 5خط است، او که وقتی میخواهد برای اولین بار به یک رستوران ایتالیایی برود ده بار در گوگل سرچ میکند.


با خودت،با دغدغه هایت، با کربلای تو سینه ات، با رژه تمام شرایط امر به معروف نهی از منکر توی سرت، با خدای مهربان تمام لحظه هایت کلنجار می روی تا قدم جلو بگذاری و بگویی: ببخشید خانم... و بعد آن دیواری شیشه ای به ناگهان فرو میریزد ومی شود

این. و همان هایی که خودت میدانی.

  • این متن از بچه مذهبی های عقده ای که شرایط امر به معروف و نهی از منکر را نمیدانند حمایت نمیکند.
  • این متن کوچک ترین ربطی به گشت ارشاد ندارد.
  • این متن گفته رئیس جمهور مبنی بر "واگذاشتن فرهنگ به خود افراد جامعه" را زیر سئوال نمی برد.

این متن دلش برای امتی که باید بهترین باشند سوخته است.


 

 

دلخوشی های محرمی

/ 1 نظر / 19 بازدید
ستاره سهیل

سلام چقدر می فهممت : ( اینو بگو تو رو خدا "آدم هایی که همه مثل هم حرف میزنند.حرف هایی که اصلش را یا جایی در فیس بوک خوانده ای یا در کانالی از ماهواره گفته شده.همان شبهه ها؛ همان ایرادها؛ همان اعتراض ها؛بی هیچ خلاقیتی. آنقدر که گاهی خیال می کنی اگر این رسانه ها نبودند آنها نه تنها حرفی برای گفتن ندارند، فکری هم برای کردن نداشتند..." باید بیام سر فرصت بشینم همه پستات رو بخونم بانو : )